اکثر ایرانیانی که او را می شناختند، گمان می کردند او یک ایرانی است که در ایر ان به دنیا آمده و نام و پاسپورت ایرانی دارد. تعداد کمی هم که می دانستند او لبنانی است، او را با نام حاج رضوان می شناختند. تعداد کمی او را با نام حقیقی اش می شناختند: حاج عماد مغنیه. همان کسی که در سفرهای متعددش به جمهوری اسلامی، انتخابش از کل ایران فقط شهر قم بود و دیدار علمای اخلاق و عرفان.

***

چشم‌هایی به رنگ غروب خورشید در زمستانی طوفانی. سرخی‌ای که چشمه هایی را پوشانده است که اگر اجازه سرازیر شدن داشتند، آبشارهایی از اشک می شدند تا تلخی تروری را بشويند که هنوز انتقامش گرفته نشده است. این، دل‌تنگی‌ای است نسبت به بیش از 25 سال همراهی برادرانه در مسیر جهاد (که توانست برای حاج رضوان، «اعتماد امام خامنه ای» و احترام ژنرال‌های ایران و نیروهای نظامی ایران را به ارمغان بیاورد). این، میلی شدیدی است تا همه چیز را راجع به «حاج- اسطوره» به عالم بگویند ولی ترس از لو رفتن اشتباهی اسرار امنیتی (که می تواند خطرات جدی در پی داشته باشد) جلوی این میل را گرفته است.

این حالتی است که مسئولین ایرانی نسبت به عماد مغنیه دارند. این مسئولین معتقدند که باید حق این مرد را در دنیا هم ادا کرد، همان طور که انتظار پاداش اخروی برای او دارند.

***

روابط ایران با حاج عماد یک روزه و دو روزه و گذری نبود. جمهوری اسلامی در ظاهر چنین رابطه ای را تأیید نمی کرد، تا آنکه حاج رضوان شهید شد و روز تشییع پیکر او فرا رسید: ایران، تمام قد و با تمام توان ممکن در این مراسم حاضر شد. پیشاپیش هیئت ایرانی، علی اکبر ولایتی قرار داشت (به عنوان نماینده رهبر انقلاب) و منوچهر متکی (وزیر خارجه وقت، به نمایندگی از رئیس جمهور ایران محمود احمدی نژاد). جمهوری اسلامی همچنین با ساختن مزار یادبودی برای او در بهشت زهرا (محل دفن شهدای انقلاب و جنگ در تهران) تکریمی در حق «فرمانده ی دو پیروزی» به عمل آورد. [اشاره به پیروزی های حزب الله در سال‌های 2000 و 2006.]

رابطه حاج رضوان با تهران از زمان پیروزی انقلاب در سال 1357 آغاز شد. او زياد به جمهوری اسلامی رفت و آمد داشت و در طی همین سفرها بود که توانست زبان فارسی را بسیار خوب و با لهجه تهرانی یاد بگیرد، در حدی که هر کس با او حرف می زد، گمان می کرد او ایرانی است.

یک مسئول ایرانی که از اواخر دهه 50 و اوایل دهه 60 شمسی با شهید مغنیه ارتباط زيادي داشته، می گوید: «هر بار که با او دیدار یا تماس تلفنی داشتیم [از هم‎کلامی با او] به یاد خدا می افتادم. حاج عماد هر کاری می کرد برای خدا می کرد.» وي اضافه می کند: «خوش مشرب، ملایم و با اخلاق بود. خداوند دائماً در حیاتش حاضر بود. لبخند از چهره اش محو نمی شد. او کسی بود که در تمام طول عمرش چوبه دارش را بر دوش خود و سرش را بر روی دست خود حمل می کرد و همیشه آماده شهادت بود.» وي ادامه می دهد: «حاج عماد برای من کسی بود (همان طور که قبلاً امام خمینی و سید عباس موسوی برایم همین طور بودند و امرز حضرت آقا و جناب سید حسن نصرالله هستند) که هر بار آن‌ها را می‌بینی به‌یاد خدا می افتی. وقتی با آنها هستی انگار در بهشت هستي... حاج عماد نمونه تواضع و شکسته نفسی بود. هر وقت در جایی جمع بودیم این او بود که به دیگران خدمت می کرد [ و پذیرایی و کارها را به عهده می گرفت.»

همین مسئول ایرانی اضافه می کند: «در شب‌های عملیات البته حالتش متفاوت بود. با هوشیاری بیشتر و با افکار متمرکز و البته با کمی استرس. می دانید که مجاهدین اصطلاحاً زیرزمینی زندگی می کنند و این از نظر عصبی روی آنها تأثیر می گذارد و موجب افزایش استرس آنها می شود. خصوصاً در سایه نگرانی شدید از هر امر غیر مترقبه ای که ممکن است منتهی به شکست در عملیاتی شود که برنامه ریزی و آماده ساختن مراحل آن، ماه ها وقت برده است. به عنوان مثال، خود من اصلاً تحمل ندارم که حتی دو ساعت زیرزمینی زندگی کنم و یا تحمل ندارم که [همیشه] با ماشین‎های مخصوص (آن هم با تدابیر امنیتی پیچیده که طی آن هر حرکتی به دقت محاسبه شده است) جابه‌جا شوم.»

***

تعداد کمی در ایران می دانستند که شهید مغنیه یک شهروند لبنانی است. اکثراً او را با نام حاج رضوان می شناختند. «یک بار همراه با سید حسن نصرالله به تهران آمد، بعد از جنگ 33 روزه، و برخی دیدارهای علنی را برگزار کرد. البته طبعاً در این دیدارها حاج رضوان پشت دوربین می ایستاد. به خانه دکتر حداد عادل (رئیس وقت مجلس ایران) رفتیم. سید حسن در آن روز در منزل دکتر حداد عادل با همه مسئولین ایرانی دیدار کرد. این مسئولین می آمدند تا برای پیروزی حزب الله تبریک بگویند و همه می خواستند با سید حسن نصرالله عکس بگیرند. و این حاج عماد بود که دوربین را می گرفت و عکس می انداخت. حتی دکتر حداد عادل هم در آن زمان نفهمید که این شخص عماد مغنیه است.»

همراهان حاج عماد در ایران می گویند که او «شخص بزرگی بود که در زمینه سازماندهی قدرت عجبیبی داشت. کسانی که از ابتدای تشکیل حزب الله با آن همراه بودند، انتظار نداشتند که یک نفر، با نام عماد مغنیه، بتواند به چنین موفقیتی در اقدامش به بنای سازماندهی مقاومت دست یابد. مطمئن باشد که ایران همه جزئیات را نمی‌داند. حزب الله به صورت مستقل به این کار [یعنی به این سازماندهی] اقدام کرد. حزب الله از اول روی پای خودش ایستاد. تهران از امور استراتژیک حزب الله خبر دارد [نه همه امور]. ممکن است در در بعضی از جزئیات با ما مشورت کنند، ولی تعداد کمی در ایران هستند که دقیقاً می دانند حزب الله [از نظر جزئیات] چگونه است.

چیزی که حاج رضوان ساخت چیز عجیبی است. حتی ما ایرانی ها هم از سطح بیرونی حزب الله خبر داریم و اگر کسی چیز بیشتری می داند، این دانستن در حد نظری است؛ بر روی کاغذ. حزب الله قبل از هر چیز یک روحیه، رابطه و ارتباط است بین اشخاص و خداوند متعال. ما نمی دانیم چگونه عمل می کنند و چگونه شهید و پیروز می‌شوند.»

همین منابع اشاره می کنند که حاج عماد «واقعاً به رهبر انقلاب نزدیک بود. رهبر انقلاب بسیار او را دوست داشت و به تحلیل های او و پیش بینی های او از حوادث اطمینان و اعتماد داشت. شهید مغنیه به اختصار موضوع را بررسی می کرد و دقیقاً به هدف می زد. در همه دیدارهای حساسی که ایرانی ها با هم پیمانان استراتژیک‌شان در منطقه برگزار می کردند، حاج عماد نقش مترجم را ایفا می کرد، خصوصاً در دیدار با سوری ها. سوری ها هم نمی دانستند که این شخص، عماد مغنیه است؛ به استثنای سرتیپ محمد سلیمان (که در سال 2008 در طرطوس ترور شد) و تعداد کمی از مسئولین بلندپایه سوری. در این دیدارهای حساس، حاج عماد برخی اوقات به گونه ای ترجمه مي‌كرد كه  معلوم بود سعی در موفقیت مباحث دارد. [در ترجمه]، صورت ماجرا را به گونه ای از یک طرف برای طرف دیگر نقل می کرد که مورد پسند این طرف واقع شود و گاهی اوقات عمداً شرح و اضافه ای هم بر ترجمه می افزود، انگار که به یک طرف مذاکره می گوید طرف دیگر فلان خواسته ها را دارد [و فلان منظور در عبارتش نهفته است] سپس به این یکی طرف مذاکره می گفت طرف اول می تواند این چیزها را ارائه کند و همین طور تا آخر. در عمل این او بود که از طریق ترجمه، مذاکرات را اداره می کرد و در نتیجه‌ی این تلاش‎ها، همه به خواسته مطلوب‎شان می رسیدند. واقعاً تمام کارهایش مبتکرانه بود.»

این منابع می گویند: «بسیار به ایران تردد داشت. از نظر ما ایرانی ها، حاج عماد یکی از خود ما محسوب می شد. با ما عربی صحبت نمی کرد، بلکه با فارسی روان صحبت می کرد؛ با لهجه تهرانی [یعنی موقع فارسی صحبت کردن حتی لهجه عربی هم نداشت.] تا حدی که اگر از قبل نمی دانستی که او لبنانی است، فکر می کردی پدر در پدر تهرانی است!» و اضافه می کند: «شدیداً مراقب بود که هویت واقعی‎اش شناخته نشود. دائماً تلاش می کرد در عکس‎ها نباشد. واقعاً به هیچ کس فرصت نمی داد تا از او عکس بگیرد.»

یکی از کسانی که او را می شناخت، می‎گوید: «هر وقت که با هم دیدار داشتیم (حالا به هر مناسبتی که بود، داخل ایران یا در خارج) اگر می خواستیم عکس بیندازیم، از همه جلو می افتاد تا دوربین را گرفته و عکس بیندازد. یعنی همیشه کار عکاسی را او بود که انجام می داد. همه جلوی دوربین بودند؛ اما خود او: دائماً پشت دوربین بود. اگر کسی او را نمی شناخت، نمی توانست از طریق هم‌نشینی با او احساس کند که با دیگران فرق دارد.» وي ادامه می دهد: «وقتی به ایران می آمد، به شهر قم مشرف می شد و به دیدار علمای آنجا می رفت. خصوصاً آیت الله محمدتقی بهجت» (که حدود سه سال پیش وفات یافتند)

معروف است که آیت الله بهجت (از معروف‌ترین علمای اهل عرفان) درخلال جنگ 33 روزه پیغامی برای شیعیان لبنان فرستاده بود و «در آن پیغام از شیعیان لبنان خواسته بود که دعای جوشن صغیر بخوانند. همان روز، بسیاری بر روی تلفن های همراه‌شان پیامکی دریافت کرذند که از آنها قرائت دعای جوشن صغیر را درخواست می کرد.»

***

کدام صفات بودکه از حاج عماد چنین «رکورد بی نظیر»ی در معادلات منطقه ای ساخت؟ «آرامش او، توجه دائمی اش به خداوند و شوق و بی قراری اش. در تحلیل‎های سیاسی‌اش دقیق بود و عمیق.»

یک مسئول ایرانی روایت می کند که: «یک بار، در سال 2003، مرا و یک مسئول ایرانی بلندپایه را برداشت و به یک بازدید کامل از جبهه جنوب لبنان برد. خودش ماشین را می راند و در همان حال مواضع و موقعیت ها (چه برای حزب الله چه برای اسرائیلی ها) را برای‌مان شرح می‌داد. واقعاً شجاع بود.» وي اضافه می کند: «یک بار دیگر، در سال 2000، مرا برداشت که به یک بازدید مشابه ببرد تا به من نشان دهد که رزمندگان مقاومت چگونه موفق شده اند کوه ها را حفر کرده و در آنها، سکوهای پرتاب موشک نصب کنند. این سکوها با ریل‌های فلزی از داخل حفره ها با بیرون متصل بود تا بتواند بیرون بیاید و موشک ها را شلیک کند و بعد به صورت کامل به داخل کوه برگردد.

در این سفر، با ماشین به جنوب لبنان رفتیم. رفتیم تا رسیدیم به جاهایی که دیگر نمی شد با ماشین حرکت کرد. پیاده شدیم و حدود 45 دقیقه هم به صورت پیاده در معبرهایی که از قبل مشخص و علامت گذاری شده بود، حرکت کردیم، بین بمب های خوشه ای که رزمندگان مقاومت آنها را جمع آوری و خنثی کرده بودند. فهمش برای ما سخت بود که رزمندگان مقاومت چگونه همه این جایگاه ها را داخل کوه حفر کرده اند و بعد هم چطور توانسته اند که این موشک‎های عظیم الجثه را (در این مسافت طولانی، با پای پیاده و آن هم جلوی چشم صهیونیست‎ها) به این جایگاه ها منتقل کنند. واقعاً موفقیت عظیمی بود. همان موقع بود که فهمیدم اگر اسرائیلی ها بخواهند هجومی علیه لبنان بكنند، باید منتظر شکست وحشتناک و بزرگي باشند.

همان وقت حاج عماد شروع کرد به تشریح کردن دقیق اینکه حزب الله چطور عمل می کند. راه های استتار مخصوص رزمندگان را هم دیدیم. این استتار به نحوی بود که اسرائیلی ها نمی توانستند آن را کشف کنند، حتی اگر دقیقاً بالای آن می آمدند. رزمندگان در سطح زمین پخش شده و به داخل حفره هایی می رفتند که با چیزهایی از جنس همان زمین پوشانده شده بود.

همچنین مرا به یک اردوگاه آموزشی در منطه بعلبک [در شمال لبنان] برد. این اردوگاه در یک دره ما بین دو کوه قرار داشت و قله های این دو کوه با کابل به هم وصل شده بود و رزمندگان مقاومت از این کابل‎ها برای رفتن از یک کوه به کوه دیگر استفاده می کردند.

بعد از سال 2000، با او به یک بازدید دیگر رفتم و اتاقهای مراقبت و رصدی که رزمندگان از آنها پایگاه های اسرائیلی ها را زیر نظر داشتند را مشاهده کردم.»

همین منبع توضیح می دهد که: «هدف از این دیدارها فهمیدن دقیق این بود که حزب الله چگونه عمل می کند. در هر بار من خیال می کردم دیگر موفق شده ام بفهمم که این گروه مجاهد چگونه عمل می کند. اما الآن با صراحت تمام به شما می گویم: هیچ کس در ایران نمی داند که حزب الله چگونه عمل می کند. بله، برخی اشخاص هستند که روی کاغذ از پویایی کار حزب الله اطلاع دارند. ولی [در عمل] هیچ کس به صورت کامل از ابزارهای عمل و طریق حرکت حزب الله اطلاع ندارد.»

***

یک مسئول ایرانی (که اتفاقاً در روز عقب نشینی صهیونیست‎ها از لبنان در ماه می سال 200 آنجا بوده و این توفیق را داشته که همراه عماد مغنیه در اتاق عملیات باشد) می گوید: «بسیار باشکوه بود. یک لحظه تاریخی بود. همه چیز وجود داشت. یک سری نمایش‎گر، پوشش تلویزیون اسرائیل از این فرار را پخش می کرد. تصویر آن افسر اسرائیلی از خاطرم نمی رود که سجده کرد و فریاد می زد: از لبنان خارج شدیم. با همه رزمندگان مقاومت که در صحنه پخش بودند ارتباط برقرار بود.

در آن روز، بین من و او درباره اینکه پس از عقب نشینی اسرائیل چه خواهد شد صحبتی درگرفت. حاج عماد به من گفت: هرگز به اسرائیل اجازه نخواهیم داد به لبنان تعدی کند.»

***

«چند روز پیش از شهادتش با او ملاقات داشتم»، این را یک مسئول بلندپایه دیگر ایرانی می گوید، «شام را به اتفاق هم خوردیم و راجع به مسائل منطقه و اینکه شرایط پس از جنگ 33 روزه چگونه خواهد بود و اوضاع داخلی اسرائیل صحبت کردیم. او از پیروزی بزرگ گفت و اینکه حتی در نظر خود اسرائیلی ها هم اسرائیل با آنچه قبلا بود تفاوت کرده است.

قاطعانه می گفت که قواعد بازی تغییر کرده است و با این تغییر قواعد، وضعیت اسرائیل هم عوض شده است. اسرائیلی که به عنوان تهدیدی برای کل منطقه محسوب می شد، خصوصاً پس از جنگ سال 1967 که وزیر جنگ اسرائیل گفت همه پایتخت های عربی در تیررس ماست. جنگ 33 روزه ثابت کرد که سلاح های مرسوم قادر به حفاظت از اسرائیل نیستند و برای ما هم خطری محسوب نمی شوند. این ماییم که در سلاح های مرسوم، بر اسرائیل تفوق داریم. این چیزی است که از ارزش اسرائیل در استراتژی غرب می کاهد. اسرائیل دیگر قادر نیست مأموریتش را انجام دهد و این چیزی است که ما باید از آن بهره برداری کنیم. این سخن حاج عماد در آن شب بود. بسیار به اوضاع آینده خوش بین بود. گفت: کل سود قضیه را مابرده ایم. ازاین طریق نابودی اسرائیل شدنی است.» نظریه اش این بود که اسرائیل «خودبه خود ساقط خواهد شد چرا که دیگر نمی تواند نقشی را که ایالات متحده و غربی ها از او انتظار دارند عملی کند.»

***

یک مسئول ایرانی رابطه حاج عماد با سید حسن نصر الله را چنین توصیف می کند:«یک روح بودند در دو بدن. دوست، همراه و برادر بودند. نمی دانم سید حسن نصرالله چگونه توانسته بدون حاج عماد زندگی کند. این سؤالی است که دائما در ذهنم هست. چراکه هیچ کس مثل سید، حاجی را نمی شناخت.»

***

یک واقعه‎ی ساده که حدود دو هفته پیش رخ داد می تواند بهترین نشان دهنده دیدگاه ایرانی ها را جع به حاج عماد باشد. در خلال کنفرانس جوانان و بیداری اسلامی که در تهران برگزار شد، در انتهای کنفرانس نمایندگان جوانان میهمان حضرت آیت الله خامنه ای بودند. در این دیدار، مسئولان بلندپایه ایرانی حاضر بودند؛ از جمله فرمانده سپاه قدس سرلشگر قاسم سلیمانیِ معروف. صحنه ورود او خیلی باشکوه بود. سالن یک‎پارچه لرزید وقتی یکی از مسئولان بلندپایه ایرانی فریاد زد: «این عماد مغنیه ایران است.» عبارتی که همه ماجرا را در دل خود دارد. ماجرای «اسطوره»ای که حالا تبدیل شده به یک «الگو».

یکی از الهامات سازندگان این بازی می‌تواند اظهار نظر مسئولان رژیم صهیونیستی در خصوص حمله به ایران باشد. در یکی از این اظهار نظرها وزیر راه رژیم صهیونیستی، شائول موفاز در سال 2006، در موضعی خصمانه نسبت به برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران بیان داشت: «اگر ایران به برنامه سلاح‌های هسته‌ای خود ادامه دهد، ما به آن حمله خواهیم کرد».

شرکت سازنده این بازی مدعی شده است که «تعدی فارسیان»‌ به بررسی تأثیرات سیاسی و نظامی کمپین نظامی رژیم صهیونیستی علیه ایران می‌پردازد. سازندگان بازی اظهار داشته‌اند که هدف بازی مسائلی فراتر از اقدامات نظامی است. در واقع می‌توان گفت این بازی در راستای آماده‌سازی جوانان برای شرکت در چنین جنگی در آینده و نیز نوعی نبرد آزمایشی در این خصوص می‌باشد.

در این بازی، شما می‌توانید امتیازهای سیاسی، جاسوسی، و نظامی بدست‌آورده خود را صرف تأثیرگذاری بر هم‌پیمانان یا دشمنان خود کنید، نیروهای و تجهیزات کمکی خریداری کنید،‌ دست به حملات نظامی بزنید، و یا اینکه نگرش‌های مردم خود را شکل دهید. همچنین می‌توان شرایط شروع مختلفی را انتخاب کرد که سناریوهای متفاوتی را به وجود می‌آورد. در عین حال، رویدادهای استراتژیک نامنظم می‌توانند در روند بازی تأثیرات غیر منتظره‌ای داشته باشند.

این بازی اطلاعات جامع و مفصلی در خصوص مسائل زیر ارائه می‌دهد:

· دستورات جنگی برای نیروهای هوایی ایران و رژیم صهیونیستی،

· تجزیه و تحلیل زیرساخت‌های هسته‌ای و نفتی ایران،

· موشک‌های بالستیک ایران و موشک‌های بالستیک دفاعی رژیم صهیونیستی،

· اهداف نظامی تأسیسات هسته‌ای ایران، ترمینال‌ها و پالایشگاه‌های نفتی، و فرودگاه‌ها،

· و شرایط مختلف شروع بازی.

وسایل بازی عبارتند از سه عدد کتاب که مشتمل بر بیش از 100 صفحه توضیحات در خصوص بازی، قواعد آن، گزارشات، و اهداف جنگی می‌باشد؛ نقشه‌های منطقه؛ کارت‌های بازی؛ و تخته و تاس.

كنث وايزمن مسئول امور ايران در آيپك كه در سال 2005 به اتفاق استيو روزن يكي ديگر از اعضاي اين موسسه، ( و نيز لاري فرانكلين تحليلگر ايران در پنتاگون) در يك اقدام مشكوك از سوي دولت امریکا به اتهام جاسوسي (اتهام دقيق: تلاش غير قانوني براي جمع آوري و انتقال اطلاعات محرمانه به روزنامه نگاران و ديپلمات هاي اسرائيلي) تحت تعقيب قضایي قرار گرفت، در مصاحبه با سايت تهران بيوريو (وابسته به تلويزيون پي‌بي‌اس) سعي در توجيه و بعضا افشاي مشكوك اقدامات آيپك در تاثير گذاري منفي بر سياست خارجي دولت امریکا در قبال ايران داشته است.

آخرین نتیجه شُور هشت کشور اقتصادی: وعده های مالی

«سران هشت کشور ثروتمند جهان روز جمعه وعده دادند اگر تونس و مصر به حرکت خود در مسير گذار به جوامع دموکراتيک و روادار ادامه دهند بيست ميليارد دلار وام بين المللي دريافت مي کنند. این خبر به عنوان یکی از نتایج اجلاس گروه 8 در واکنش به از دست رفتن سرمایه گذاری های سی ساله غرب در این دو کشور اعلام شد. بن علی و حسنی مبارک که کلیه سیاست های کلان و خرد کشورشان را با هماهنگی این کشورها انجام می دادند اکنون به عنوان دیکتاتور و مانعی بر سر دموکراسی شناخته می شوند و در نتیجه به نظر این هشت کشور، وقتش رسیده که در سایه دموکراسی ملت های این دو کشور را با خود همسو کنند.

شرایط مالی و بحران اقتصادی کشورهایی همچون اسپانیا، پرتغال، ایرلند، یونان و دیگر کشورهای اتحادیه اروپا که طرح های ریاضت اقتصادی را برای مردم خود به اجرا گذاشته اند به خوبی نشان می دهد که این وعده ها دارای جنبه های سیاسی-تبلیغاتی است تا عملیاتی شدن. مهمترین نکته اینجاست که این پول فعلا جایی نیست و صرفا یک ادعاست.

ميزان کمک هاي پيشنهادي با محدوديت هايي از جانب نهادهاي مالي داخلي کشورهاي گروه هشت مواجه است. مخالفت عمومي با برنامه هاي کمک مالي به کشورهاي ديگر در برخي از کشورهاي گروه هشت رو به فزايش است. مثلا انگليس امادگي خود را براي کمک يکصد و ده ميليون پوندي در چهار سال اينده اعلام کرده است که شامل ده ميليون پوند براي تقويت دموکراسي و کمک به ايجاد احزاب سياسي جديد در منطقه است اما اين رقم در مقايسه با بزرگترين پاداش هاي بانکي در سيتي منطقه فعاليت هاي مالي و اقتصادي شهر لندن رقم قابل توجهي محسوب نمي شود.

آمریکا نیز اعلام کرده است این کمک ها با همکاری و از طریق ساز و کارهای بین المللی صورت گرفت که بدین معناست که خود آمریکا نیز چنین بودجه ای برای این کمک ها ندارد و سعی دارد از طریق اتحادیه اروپا، صندوق بین المللی پول و یا نهادهای مشابه (از جیب مردم سایر کشورها) از پول را پرداخت کند.

نکته مهم دیگر این است که در اين بيانيه همچنين تصريح شد که کمک غرب مشروط به پيشرفت واقعي در منطقه به سوي دموکراسي و جوامع باز است. با این تفسیر این پول نیز به یکباره در اختیار قرار نخواهد گرفت و هر زمان که سیاست های بلوک غرب دنبال و اجرایی شود احتمالا مبلغی به عنوان پاداش در اختیار آنان قرار خواهد گرفت.

مردم مصر و تونس دقیقا با همین استراتژی که دولت هایشان وامدار غرب و مجری سیاست های آنان به ویژه در تامین منافع اسرائیل باشند مخالفت کردند و حرکت های اخیر مردمی در میدان تحریر، بازگشایی گذرگاه رفح و تظاهرات در سالروز نکبت نیز نشانگر همین مسئله استکبار ستیزی است. لذا وعده این کمک های مالی در تحلیل کشورهای اروپایی و آمریکا که انقلاب ها را تفسیر به درخواست رفورم اقتصادی و یا بهار عربی می کنند به نظر نشان دهنده خطای مجدد آنها در نگاه به درخواست های مردمی است.

شکی نیست که وضعیت مصر و تونس پس از انقلاب تا حد زیادی دچار رکود شده است و این کشورها برای اداره جامعه و پرداختن به معیشت مردم نیاز به حمایت مالی از سوی کشورها دارند. در حالی که عربستان و کشورهای حاشیه خلیج فارس بر روی ذخایر عظیم نفت قرار دارند و مشکل مالی برای خود متصور نیستند، چرا باید هزینه ای از سوی اروپا برای کشورهای اسلامی پیشنهاد شود؟

ديويد کامرون نخست وزير انگليس پيش از نشست گروه هشت در فرانسه گفت «قدرتمندترين! کشورهاي جهان گردهم آمده اند و به همه مردم خاورميانه و شمال افريقا که خواهان دموکراسي و آزادي و حقوق مدني بيشتر هستند مي گويند ما در کنار شما هستيم.» آیا این اظهار نظر باعث اعتراض کشورهایی همچون عربستان نخواهد شد که مبالغ کلانی را در حمایت از گروه های مسلح در سوریه و بحرین پرداخته است؟ که چرا با وجود کشورهای اسلامی در خاورمیانه با وجود ریشه های مشترک قومی و فرهنگی، کشورهای با سابقه استعمارگری و حمایت از دیکتاتورهای همین کشورها ادعای در کنار مردم بودن را نداشته باشند.

نکته جالب آخر این است که در بيانيه گروه هشت حمايت مشابهي از مردم ايران اعلام شد. در اين بيانيه آمده است اگر مردم ايران در مسير اصلاحات حرکت کنند از آنها حمايت خواهد شد. هرچند این جمله نیاز به تکرار نبود و مردم در طول سی و دو سال گذشته شاهد حمایت مالی از اوپوزیسیون سلطنت طلب، بهائیان، جنبش سبز و بسیاری از عناصر ضد انقلاب فراری بوده است و البته نتیجه آن را نیز در منفور شدن وابستگان به دولت های غربی دیده اند. شاید مناسبتر باشد کشورهای اروپایی بخشی از هزینه های صورت گرفته برای حمایت از شیرین عبادی و یا رسانه هایی مثل بی بی سی فارسی را برای مردم خود اختصاص دهند تا شاهد تظاهرات و خشم مردم از سیاست های اقتصادی و فقر نباشند.

محمد جواد رمضانی

روز یک شنبه 15 می، مردم فلسطین در اقدامی قابل ستایش در سالرزو نکبت اشغال فلسطین از سوی رژیم صهیونیستی به سمت مرزهای 67 حرکت کردند و پس از عبور از آنها در حالی که هیچ سلاحی در دست نداشتند، هدف گلوله قرار گرفتند. به دنبال شهید شدن مردم، سه روز عزای عمومی در فلسطین اعلام شد که نشان از شدت ناراحتی مردم و انزجار از این وحشیگری اسرائیل داشت.

حرکت مردم فلسطین در همه اراضی فلسطین اشغالی که موجب فروپاشی مرزها و استحکامات رژیم صهیونیستی شد در نوع خود یک حرکت استثنایی بود که منبعث از بیداری اسلامی است. این جوانان با دست خالی نشان دادند اسرائیل ببر کاغذی است و تهدیدها و مصاحبه های هر روزه مقامات این کشور وتهدید های مکرر آنها در روزنامه هایشان صرفا یک نمایش تبلیغاتی از سر یاس و ناامیدی است.

 رژیم صهیونیستی با کشتار مردم نشان دادن که تحمل هیچ گونه آزادی و حرف حقی را ندارد و در عمل ادعای صلح طلبی و دموکراسی خود را به استهزاء گرفت. اما نتایج این اقدام فلسطینیان بسیار حائز اهمیت است.

روزنامه واشنگتن تایمز یکی از سرمقاله‌های خود را بعنوان اسرائیل در محاصره ایران اختصاص داده و مینویسد، برای تأثیرگذاری نا آرامیهای خاورمیانه بر اسرائیل فقط زمان لازم بود و اکنون طی درگیریهای مرزی فلسطینیها با اسرائیل این مسئله تحقق یافته است.  این روزنامه عامل مشترک در سه رویداد مرزی اسرائیل را  ایران قلمداد نموده است.

در ادامه واشنگتن تایمز می نویسد، ایهود باراک وزیر دفاع رژیم صهیونیستی نیز اظهار داشته، تغییر موضع فلسطینیها، از تروریسم و حملات انتحاری به تظاهرات غیر مسلح، تحولی است که چالشهائی دشوار روبروی ما قرار میدهد.

آرون دیوید میلر^[1] مشاور ارشد شش تن از وزرای خارجه امریکا در امور اسرائیل و فلسطین به "جسارت و تحور روبه رشد فلسطینیها" در حرکت بسوی مرزهای اسرائیل اشاره می کند و می گوید: آنچه وضعیت را مبدل به فاز جدیدی (بخوانید انتفاضه جدیدی) خواهد نمود، حضور روزانه تعدادکثیری از فلسطینیها در ایستگاههای مرزی خواهدبود.  چنین تحولی اسرائیلیها را با چالش جدیدی رویارو خواهد کرد.

اعلام استعفای جرج میشل^[2] یعنی میانجی صلح اسرائیل و فلسطین حاکی از اینست که فرایند صلح در مسیرمطلوب  حرکت نمی کند. فرایند آشتی میان فتح و حماس که قرار است مراحل نهایی خود را به زودی در مصر به سرانجام برساند، سرفصل جدیدی از مبارزات فلسطینیان بر علیه اسرائیل را می تواند رقم بزند. سابقا نتانیاهو و سایر مقامات اسرائیلی با تروریست خواندن حماس و این ادعا که به سوی اسرائیل (در دفاع از خود) اقدام به شلیک راکت می کنند توانسته بود در نزد افکار عمومی برخی موجه جلوه کند. اما پس از حادثه کشتی ماوی مرمره موسوم به کشتی آزادی، عمق جنایت این رژیم در حمله به صلح دوستانی بی سلاح مشخص شد و به فاصله زمانی اندکی تبدیل به خبر اول تمام رسانه های دنیا گردید. این فرایند موجب برملا شدن رسوایی دیگری نیز شد و آن فهم جهان از محاصره مظلومانه اهالی غزه بود. این فهم بر تسریع در بررسی گزارش قاضی گلدستون در خصوص جنایات جنگی اسرائیل نیز تاثیرگذاشت و به گفته اسناد ویکیلیکس از قول نتانیاهو تبدیل به یکی از سه محور اصلی تهدید علیه این رژیم شد.

اما چالش جدید رژیم صهیونیستی با توجه به بیداری منطقه که رسانه های عرب از آن به بهار عربی یاد می کنند، موضوع خشم مردم از اسرائیل است. راهپیمایی گسترده مردم در مصر و حرکت به سوی رفح، تظاهرات گسترده در اردن و کشورهای اروپایی و حتی مقابل کاخ سفید موضوعی است که در سالگردهای گذشته روز نکبت به این گستردگی سابقه نداشته است. مصری ها که از فروش گاز در دوران حسنی مبارک با یک سوم قیمت به اسرائیل خشمگین هستند، الان با اخلال در این فرایند دولت نتانیاهو را با بحران انرژی روبه رو کرده اند.

نکته جالب توجه در این زمان تقاضاهای مکرر نخست وزیر اسرائیل از اوباما برای افزایش کمک های آمریکاست. به گونه ای که امریکا در شرایط رکود اقتصادی فعلی خود و با فشار لابی یهود مجبور است بخش زیادتری از مالیات مردم این کشور را تحت عنوان حمایت از همپیمان به سمت اسرائیل سرازیر کند که بی شک سرنوشتی همانند مصر در آینده برای مردم آمریکا را پدید خواهد آورد.

با حرکت خودجوش جوانان فلسطینی به سمت مرز اسرائیل و فروپاشی استحکامات مرزی که نقطه اتکای این رژیم بود، می توان متصور بود که انتفاضه سوم با حمایت ملت های منطقه در راه خواهد بود.

محمد جواد رمضانی

تروریست پروری به چه قیمتی/ تاملی در باب حمایت عربستان از تروریسم

انتشار گسترده خبر کشته شدن بن لادن متولد شهر ریاض عربستان و رهبر گروه القاعده در رسانه های جهان و شک و تردید های فراوان پیرامون اصالت یا بازی رسانه ای بودن آن، بهانه ای شد تا در خصوص ماهیت این گروه تروریستی و حامی اصلی این جریان نکاتی را به خاطر آوریم. این که اسامه بن لادن با هدایت و پشتیبانی عربستان سعودی و هماهنگ شدن با جریان آمریکایی طالبان در افغانستان به عنوان یک عامل رسانه ای و دست آویز برای آمریکا پس از واقعه یازدهم سپتامبر تبدیل به نماد تروریسم شد و پس از آن جورج بوش با شعار مقابله با تروریسم بلافاصله به افغانستان لشگر کشی کرد را به خاطر داریم. و اینکه در همین حین که سرگرم باصطلاح سرکوب تروریسم بودند، ایران را که از جمله قربانیان تروریسم بوده را جزو محورهای شرارت نام برد و سعی کرد با فرافکنی و طرح داستان جعلی انباشت سلاح های کشتار جمعی، عراق را همانند افغانستان مورد اشغال قرار دهد نیز به خاطر داریم که نتایج آنها بیش از یک میلیون و چهارصد هزار کشته در عراق[1] و صدها هزار نفر نیز در افغانستان[2] شد. در این خصوص مقالات مفصلی منتشر شده که از تکرار آنها اجتناب می کنیم.

حکومت آل سعود در دو سال گذشته لشگر کشی گسترده ای را جهت سرکوب شیعیان یمن داشت که با توجه به مقاومت مسلحانه حوثی ها راه به جایی نبرد، این بار نیز لشگر کشی خود را به جزیره کوچک بحرین انجام داده که با توجه به مظلومیت این منطقه و طرح فتنه طائفه گری بدون توجه مجامع جهانی با خیالی آسوده در حال سرکوب مردم نقض گسترده حقوق بشر است

افشای اسناد حمایت مالی آل سعود از معارضان و فتنه گران در سوریه (پایگاه اینترنتی فیلکا اسرائیل) که جزييات دقيق اين طرح طولاني و مفصل كه بندر بن سلطان و دوستش فيلتمن در سال 2008 با 2 ميليارد دلار هزينه تهيه كرده اند، با ناآرامي ها و تحولات اخير شهر درعا در سوريه كاملا همخواني دارد و همچنین انتشار تصویر چک های چند صدهزار دلاری در وجه این فتنه گران با امضای شاهزاده های سعودی (المنار) تاییدی دیگر بر حمایت از تروریست هایی است که در سوریه با تیراندازی های خود موجب کشته شدن بیش از 20 پلیس در درعا و لاذقیه شده اند.

حمایت آل سعود از دیکتاتورهایی همچون حسنی مبارک و پناهندگی به بن علی در حالی که دستشان به خون مردم بی گناه آلوده است و همچنین ارائه طرح هایی برای مصونیت عبدالله صالح رئیس جمهور یمن در حالی که موجب کشته شدن صدها تن شده است نمونه های دیگری از حمایت از تروریست ها توسط این کشور است.

ماجرای حمایت آل سعود از رژیم صهیونیستی در حمله به حزب الله و نوار غزه که بعدها در اسناد ویکی لیکس منتشر شد نیز رسوایی دیگری برای عربستان در حمایت از دولت تروریستی پدید آورد. در اسناد منتشره از سوی ویکی لیکس که پیشتر در خصوص عراق منتشر گردیده بود نیز از تجهیز گروه های تروریستی همچون ابومصعب الزرقاوی که غیرنظامیان بسیاری از مردم عراق را با بمب گذاری به کشتن داده بود از سوی عربستان نیز مطالبی به چشم می خورد.

سرکوب های حرکت های مردمی در داخل عربستان توسط آل سعود نیز به ویژه برای ایرانیان مسبوق به سابقه است و کشتار وحشیانه حجاج در مراسم اعلام برائت نمونه بارز آن بود که موجب صدور پیام تاریخی از امام راحل گردید. این سرکوب ها هم اکنون نیز در شهرهای مختلف عربستان در جریان است که با توجه به بایکوت و کنترل شدید رسانه ها توسط نیروهای امنیتی انعکاس کمی پیدا کرده است. شاید این مسئله در عقاید منحرفه وهابیت نشات داشته باشد که در آن کشتار شیعیان را ترویج می کنند و متاسفانه جنایات بسیاری را در پاکستان و عراق در این کشتار بی رحمانه شاهد بودیم که یکی از مهمترین آنها انفجار در حرمین عسکریین بود.

بدون شک یکی در افکار عمومی مردم تونس و مصر و حتی سوریه عربستان سعودی یکی از منفورترین حکومت هاست که با حمایت از سرکوب و کشتار مردم و اتکا به قدرت مالی خود سعی دارد در منطقه خود را به عنوان یک بازیگر مهم نشان دهد، در حالی که تجربه قدرهای بزرگتر نظامی و اقتصادی همچون آمریکا در مورد لشگر کشی به کشورهای دیگر نتیجه ای جز شکست را نشان نمی دهد. راهپیمایی گسترده مردم در کشورهای اروپایی، مصر، تونس، ایران و... و سر دادن شعار بر علیه آل سعود شاهد این مدعاست.

محمد جواد رمضانی

- در روایات از ظهور به امر فرج تعبیر شده است. به معنی گشایش و خلاصی... . فاطمیه امسال شخصا از حجه الاسلام صدیق شنیدم که از استادش آیه الله بهجت نقل می کرد "دعا کنید خداوند ظهور را سهل کند" زیرا ظهور همراه با درد و مشقت است و نمونه آن را در کشورهای منطقه و کشتار مردم می بینیم.

- ظهور با آمدن متفاوت است. آمدن در مقابل رفتن است در حالی که ولی عصر ارواحنا له الفداء نرفته اند، بلکه غائب هستند، لذا روزی مجددا ظاهر خواهند شد. این بدان معنی است که باید واقعا عقیده داشته باشیم که در محضر امام هستیم و بپذیریم که ایشان بیش از همه در تدارک مقدمات ظهور میکوشند.

- دور دیدن یا نزدیک بودن ظهور مسئله ای نیست که مردم به خواهند به خاطر یک فیلم دیدن آن را قبول کنند و با فیلمی دیگر آن را رد. امری است که ریشه در فرهنگی هزار و صد ساله دارد. اگر قبول داریم که أنهم یرونه بعیدا و نرئه قریباً یعنی همین هفته هم باید منتظر فرج اقا باشیم، نه حتی ماه های آینده. این تعبیر انتظار را سخت تر خواهد کرد و طبیعتا جانکاهی آن، انسان را وادار به مقدمه سازی می کند.

- مهدی (عج) زمانی می آید که دل ها و قلب های مردم او را بطلبند و صبح و شام به یاد او باشند. این تعبیر در مورد ما صدق می کند؟

-------

پینوشت:

غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد
از شما دور شدن زار شدن هم دارد
هر که از چشم بیفتاد محلش ندهند
عبد آلوده شدن خار شدن هم دارد
عیب از ماست که هر صبح نمی بینیمت
چشم بيمار شده تار شدن هم دارد
همه با درد به دنبال طبیبي هستیم
دوری از کوی تو بيمار شدن هم دارد
اي طبیب همه انگار دلت با ما نیست
بد شدن حس دل آزار شدن هم دارد
آنقدر حرف در این سینه ی ما جمع شده
این همه عقده تلنبار شدن هم دارد
از کریمان فقرا جود و کرم می خواهند
لطف بسیار طلبکار شدن هم دارد
نکند منتظر مردن مایی آقا؟!ـ
این بدی مانع ديدار شدن هم دارد
ما اسیریم اسیر غم دنيا هستیم
عفلت از یار گرفتار شدن هم دارد

مصر

 Postal Address:
Cairo
The Embassy of the United States of America
Embassy of the United States of America
5 Tawfik Diab Street
Garden City, Cairo
Egypt
Telephone: (20-2) 2797 3300 Fax: (20-2) 2797 3200

Alexandria  
The American Center Alexandria (ACA)
3 Pharaana Street Alexandria

Telephone: (20-3) 486-1009 Fax: (03) 487-3811

الجزاير

American Embassy Algiers, Algeria

05 Chemin Cheikh Bachir  Ibrahimi
El-Biar 16030
Alger Algerie

Tel:  0770-08-2000
Fax: 021-60-7335

العنوان
سفــارة الـولايـات المتـحدة الأمريـكية  الجزائـر
05. درب البـشير الابراهيمى
الأبـيار 16030
الهاتف
0770-08-2000
الفاكس
021-60-
-------------

بحرين

Embassy Contact Information
Street Address: Building No. 979
Road 3119, Block 331
Zinj District
Manama - Kingdom of Bahrain

----------------------------
كويت

Kuwait

Telephone:  00-(965) 2259-1001
Fax:  00-(965) 2538-0282
E-mail: paskuwaitm@state.gov

----------------------------
اردن


Location:
Abdoun, Al-Umawyeen St.
Amman – Jordan

Telephone: 962-6-590-6000
العنوان
عبدون ، شارع الأمويين
عمان - الأردن


--------------------------------
مراكش (مغرب)‏
Embassy of the United States of America
2 Avenue de Mohamed El Fassi
Rabat, Morocco

Fax: 962-6-592-0163
-----------------------------------------------
عمانهذا البريد محمى من المتطفلين. تحتاج إلى تشغيل الجافا سكريبت لمشاهدته. هذا البريد محمى من المتطفلين. تحتاج إلى تشغيل الجافا سكريبت لمشاهدته.

سفارة الولايات الأمريكية في مسقط

صندوق البريد:202
الرمز البريدي: 115
مدينة السلطان قابوس
سلطنة عمان
_---------------------
قطر

Mailing Address:
Embassy of the United States of America
22nd February Street
Al Luqta District
P.O. Box 2399
Doha, Qatar
Telephone: (974) 4488-4101
Fax: (974) 4488-4298
Email: pasdoha@state.govهذا البريد محمى من المتطفلين. تحتاج إلى تشغيل الجافا سكريبت لمشاهدته. هذا البريد محمى من المتطفلين. تحتاج إلى تشغيل الجافا سكريبت لمشاهدته.

-----------------------------

عربستان

American Embassy
P.O. Box 94309
Riyadh 11693
Saudi Arabia

P.O. Box 38955, Dhahran Airport, 31942, Saudi Arabia

--------------------------------

سوريه

Embassy of the United States of America
Abou Roumaneh, 2 Al Mansour Street
P.O. Box 29
Damascus, Syria

Telephone numbers:
• Regular/ Operator: 3391-4444
• Emergency calls: 3391-3333

------------------------------

يمن

Address: Sa'awan Street, P.O. Box 22347
Telephone: (967) 1 755-2000 EXT. 2153 or 2266
Fax: Main (967) 1 303-182 Consular (967) 1 303-175
Emergency only: (967) 1 755-2000 (press zero for extension)

E-mail Webmaster at ircsanaa@state.govهذا البريد محمى من المتطفلين. تحتاج إلى تشغيل الجافا سكريبت لمشاهدته. هذا البريد محمى من المتطفلين. تحتاج إلى تشغيل الجافا سكريبت لمشاهدته.

------------------------------

دبي

CONSULATE GENERAL OF THE UNITED STATES OF AMERICA,
DUBAI WORLD TRADE CENTER,
P.O. BOX 9343
DUBAI, UNITED ARAB EMIRATES
TEL: +971-(0)4-311-6000

---------------------------------

تونس

Les Berges du Lac
1053 TUNIS
Tunisia
Main switchboard:  +216 71 107 000
Fax:  +216 71 963 263

به گزارش المستقبل العربی تلویزیون رژیم صهیونیستی با خانمی که خود را خاله قذافی می داند مصاحبه ای برگزار کرده که ترجمه آن در زیر آمده است:

گوینده: سلام و خوش آمد می گوییم به راشیل سعاده و جویتا برون خاله رهبر لیبی معمر القذافی. از چه وقتی شما می دانید که پدر و مادر قذافی یهودی الاصل هستند؟

راشیل: در اسرائیل پدر و پدر بزرگم به ما گفتند که روابط محکمی با خانواده قذافی دارند و مادر قذافی خواهر مادر بزرگ من است.

گوینده: آیا مادر قذافی مسلمان شد؟

راشیل: نه هرگز مسلمان نشد، بلکه با یک شیخ عرب مسلمان فرار کرد.

گوینده ( مجدداً می پرسد): یعنی مادر قذافی هرگز به دین اسلام در نیامد؟

راشیل: بله، مادر قذافی بر دین یهودی خود بود و از دست همسر اول خود با یک شیخ عرب مسلمان فرار کرد.

گوینده: یعنی حتی بعد از فرار با همسر دوم خود که مسلمان بود باز هم مسلمان نشد؟

جویتا برون ( پسر خاله قذافی): خواهر مادربزرگم از همسر اول خود دارای فرزندی بود و پدر قذافی یک یهودی بود که با یک زن یهودی ( مادر قذافی ) ازدواج کرده بود و در نتیجه آنها صاحب فرزندی یهودی شدند (معمر)

گوینده: یعنی همسر اول مادر قذافی ( پدر اصلی قذافی) با وی رفتار خوبی نداشته و لذا مادر قذافی همراه با فرزندش ( معمر) با ان شیخ مسلمان یعنی " محمد بومنیار القذافی " فرار کرده است ...

( یعنی معمر القذافی به دست محمد بومنیار تربیت شده و فرزند او نیست).

جویتا برون: بله همینطور است و لذا قذافی نه تنها یهودی الاصل است بلکه طبق دیانت یهود او یک یهودی است .
***

لازم به ذکر است مادر قذافی از یهودیان ساکن لیبی بوده و در نسب یهودی مادر وی تردیدی نیست ولی در خصوص پدر وی اختلافاتی وجود دارد و عده ای او را فرزند یک خلبان فرانسوی یهودی می دانند که " البار بریزوسی" نام دارد و در سالهای 1915 تا 1943 به لیبی مسافرت کرده و در ارتش فرانسه خدمت می کرده است .

"جک تیلور" نویسنده کتاب " اوراق موساد" قذافی را یک یهودی متولد شده از یک مادر یهودی می داند و به دلایلی استناد کرده است که برخی از آنها در ذیل آمده است:

گزارشی در سال 1970 در روزنامه ایتالیایی"اوجی" منتشر شده که در آن قید شده بود که قذافی از طرف مادر یک یهودی است که در منطقه "سرت" لیبی می زیسته و دلایل مستند برای آن ذکر کرده بود.

همچنین در سال 1972 نامه ای از سوی کاردینال شهر میلان به زبان ایتالیایی به وزارت خارجه لیبی ارسال شده که توسط سفیر وقت خلیفه عبدالمجید المنتصر به عربی ترجمه شده و در آن نامه از زبان کاردینال خطاب به قذافی آمده است : تو را به خون یهودی و مسیحی که در رگهایت جریان دارد قسم می دهم و خطاب می کنم تا در نزدیک کردن ادیان سه گانه تلاش نمایی.

مخالفان دولت لیبی معتقدند: قذافی روز 7 آوریل هر سال را برای اجرای احکام اعدام محکومان سیاسی انتخاب می کند زیرا این روز منطبق با عید فطر تلمودی است .

قذافی علاقه زیادی به  ملاقات با تاجر صلح یهودی یعقوب نمرودی (یعقوب نیمرودی) دارد.

همچنین قذافی طرح تشکیل دولت واحد " اسراطین" را برای حل مشکل فلسطین مطرح کرده و به اعتقاد قذافی هیچ دشمنی بین عرب و یهود وجود ندارد و یهودیان پسر عموهای اعراب عدنانی هستند و از نسل ابراهیم علیه السلام می باشند و هنگامی که یهودیان قتل عام شدند این اعراب بودند که به آنها پناه دادند و میزبانی کردند و در کنار خود و در شهرهایشان آنها را جای دادند و لذا مانعی ندارد یک دولت  واحد از یهودیان و اعراب فلسطینی تشکیل شود و نام آن را " اسراطین" بگذارند.

منبع: المستقبل العربي