ای کاش مبارک را هم زده بود

روز 14 مهر 1360 ، در حالی که مقامات لشکری و کشوری مصر مشغول تماشای مراسم رژه نیروهای مسلح در شهر قاهره بودند ، فریاد تکبیر چند جوان مسلمان مصری با نفیر گلوله در هم آمیخت و به زندگی یکی از کثیف ترین دیکتاتورهای جهان پایان داد. دیکتاتوری که رسما خود را وارث فراعنه مصر می دانست و ملت مسلمان مصر را به بدترین شکل ممکن تحقیر کرد.

نظام حکومتی کشور مصر ، در سال 1952 به دنبال کودتای جمعی از افسران ارتش این کشور ، از پادشاهی به جمهوری تغییر یافت. دو سال بعد یکی از افسران کودتاکننده با نام جمال عبدالناصر ، توانست قدرت را به طور کامل قبضه کرده و زمام امور مصر را به دست بگیرد. جمال عبدالناصر به دلیل خصوصیات شخصی خود به سرعت در میان مردم مصر به محبوبیت فراوانی دست یافت و با مقاومت قابل تقدیری که در برابر فرانسه و انگلستان در جریان ملی کردن کانال سوئز به خرج داد ، محبوبیتش دوچندان شد.

 او به شدت پرکار ، به دور از تجملات حکومتی و خطیبی توانمند بود که این خصوصیات در یک قرن پیش از آن در میان هیچ کدام از حکمفرمایان مصر دیده نشده بود. او توانست با تکیه بر پایگاه مردمی خود ، جایگاه مصر را در منطقه ارتقا ببخشد و بخشی از توقعات مردم ستمکشیده و استعمارزده مصر را برآورده سازد.

 عبدالناصر با سردادن شعارهایی در راستای جنگ با رژیم اشغالگر قدس ، وحدت جهان عرب  و  تحریک احساسات ناسیونالیستی جهان عرب که به شدت توسط صهیونیست ها تحقیر شده بودند ، در میان سایر ملت های عرب نیز نفوذی بسیار پیدا کرد. به دنبال مرگ مشکوک و ناگهانی عبدالناصر ، معاون وی «محمد انور سادات» با فرصت طلبی و حیله ، رقبای دیگر را از سر راه برداشت و بر کرسی ریاست جمهوری مصر تکیه زد.

سادات در افکار عمومی مردم مصر و جهان به عنوان درس آموخته مکتب جمال عبدالناصر شناخته می شد و اما بر خلاف او  به داشتن گرایش های مذهبی  هم شهرت داشت.

 اصولگرایان مصری که در زمان عبدالناصر به شدت تحت فشار و سرکوب قرار داشتند ، با روی کار آمن سادات امیدوار شدند که فضای تنفسی مناسبی به دست خواهند آورد. اما سادات با مهارت و چیره دستی حیرت انگیزی ، طی ده سال زمامداری خود ، تمامی تصورات دوستان و دشمنانش را درباره خود بر هم زد و هر آن چه را که عبدالناصر برای مصر تحصیل کرده بود یکسره برباد داد.

 زمانی که انور سادات در سال 1977 دست دوستی به سوی رژیم اشغالگر قدس دراز کرد و به عنوان اولین کشور مسلمان ، موجودیت این رژیم را به رسمیت شناخت تمامی جهان اسلام در بهتی مرگبار فرو رفت. کشوری که تا چند سال قبل خط مقدم نبرد با اشغالگران صهیونیست به شمار می رفت و چشم امید همه امت اسلام به خاکریزهای آن دوخته شده بود ، ناگهان به متحد استراتژیک اسراییل در خاورمیانه مبدل شده و رییس جمهور آن در برابر دوربین های رسانه ای با رییس دولت صهیونیستی شراب می نوشید. در این میان ، سوء مدیریت اقتصادی و فرهنگی رژیم سادات در داخل مصر نیز ، این کشور را به فقر و فلاکتی بی سابقه دچار ساخت و بر آتش خشم عمومی ملت مصر از رییس جمهورشان دامن زد. 

سادات پس از انعقاد قرارداد خیانت بار صلح با اسراییل ( موسوم به «معاهده کمپ دیوید») با اتکا به پشتوانه کشورهای غربی ، روز به روز عرصه را بر مردم مصر که به شدت دچار احساس تحقیر شده بودند تنگ تر نمود و بی توجه به افکار عمومی کشور خود ، روز به روز به قامت یک دیکتاتور تمام عیار نزدیک تر شد و در برابر ملت مسلمان مصر رجزخوانی نمود و سرانجام جان خود را بر سر این راه گذاشت.
سادات با حمایت همه جانبه از منافع آمریکا در خاورمیانه و آفریقا ، نفرت عمومی مسلمانان را نیز به جان خرید و سیاست های وی علیه مسلمانان لبنان ، سودان و حتی ایران ، او را تبدیل به  یکی نمادهای شرارت و خیانت در افکار عمومی مسلمانان نمود. حمایت بی دریغ او از شاه مخلوع ایران که در جهان عرب به لقب  « برادر اسراییل» شهرت داشت و پناه دادن به او در حالی که هیچ کشوری در سراسر جهان حاضر به پذیرش او نبود ، بیش از پیش به جایگاه مصر در میان مسلمانان لطمه زد. 

سرانجام گروهی از افسران مسلمان مصری تصمیم گرفتند این لکه ننگ را از دامان ملت خود پاک کنند و با اعطای جان خود ، عزتی دوباره به کشور خویش ببخشند. این جوانان مجاهد عبارت بودند از:ستوان یکم خالد احمد شوقی الاسلامبولی،    عبدالحمید عبدالسلام عبدالعال،  عطا طایل حمیده رحیل،     حسین عباس محمد .

این افراد توانستند تحت رهبری سروان خالد اسلامبولی ، عملیات اعدام «انورسادات » را با موفقیت طراحی و به انجام برسانند و خود نیز توسط رژیم مصر دستگیر و در حالی که آوای تکبیر بر لب داشتند به جوخه اعدام سپرده شدند.

 
سادات ، دست در دستان بگین (نخست وزیر رژیم صهیونیستی) و کارتر( رییس جمهور وقت آمریکا) به هنگام انعقاد قرارداد ننگین «کمپ دیوید»
فرعون مصر ، دست در دست مناخیم بگین و جیمی کارتر به هنگام امضای نسخه نهایی قرارداد ننگین «کمپ دیوید»


انور سادات و مناخیم بگین(نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی) در آغوش یکدیگر
«انور سادات» فرعون مصر ، دست در دست قصاب ملت فلسطین ، «آریل شارون»


محمد انور سادات در کنار معاون خود محمد حسنی مبارک ، دقایقی قبل از آغاز عملیات جوانان مسلمان مصری -
ای کاش مبارک را هم زده بود



اولین ثانیه های آغاز عملیات جوانان مسلمان مصری علیه فرعون مصر - خالد اسلامبولی از خودرو پیاده شده و به سمت جایگاه سادات می دود


دو همرزم دیگر خالد اسلامبولی به دنبال او ،سادات را به رگبار بسته و به سمت جایگاه او می دوند
خالد اسلامبولی با فریاد تکبیر و رگبار گلوله های مسلسل خود ، به جایگاه سادات نزدیک می شود


خالد اسلامبولی سعی دارد برای اطمینان از پایان کار سادات ، با دقت بیشتری او را هدف گلوله قرار دهد و دو همرزم دیگرش نیز به جایگاه نزدیک می شود

خالد اسلامبولی سعی دارد از فاصله نزدیک کار سادات را تمام کند و دو همرزمش نیز به او می پیوندند
خالد اسلامبولی به دلیل اتمام مهماتش از جایگاه سادات دور می شود و سه همرزم دیگرش به عملیات ادامه می دهند


سه تن از مجاهدان مصری در حال گلوله باران جایگاه سادات
تنها عکس رنگی موجود از لحظه اعدام فرعون مصر توسط جوانان مسلمان این کشور(شخص در حال تیر اندازی خالد اسلامبولی است)



مجاهدان مصری پس از اطمینان از به درک واصل شدن سادات ، سعی می کنند معرکه را ترک کنند
یکی از مجاهدان مصری در حال آتشباری به سمت فرعون مصر


دو تن از مجاهدان مصری ، پس از اجرای عملیات اعدام فرعون مصر ، مورد هدف نیروهای امنیتی قرار گرفته و مجروح می شوند
مجریان و طراحان عملیات اعدام «انور سادات» فرعون مصر ، در بیدادگاه رژیم حسنی مبارک


تشییع جنازه فرعون مصر در غیاب ملت مصر و با حضور فراعنه و طاغوت های همتای وی از سراسر جهان برگزار شد.

 در این تصویر سه قصاب اسراییلی ؛ اسحاق شامیر( وزیر کشور وقت رژیم صهیونیستی) ، آریل شارون(وزیر دفاع وقت رژیم صهیونیستی) ، یوسف بورگ(وزیر خارجه وقت رژیم صهیونیستی) و مناخیم بگین(نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی) به هنگام شرکت در تشییع جنازه فرعون مصر« انور سادات» دیده می شوند. ملت مصر در حالی که با حضور میلیونی در تشییع جنازه جمال عبدالناصر ، علاقه خود را به او ابراز داشتند ، با عدم حضور در  تشییع جنازه «انورسادات» تنفر عمیق خود را از او و سیاست های خیانت بارش ابراز نمودند.

--

اللهم عجل لولیک الفرج

هر کس بی تفاوت است در مسلمانی خویش شک کند!

هوالناظر

هر کس بی تفاوت است در مسلمانی خویش شک کند!

خطبه 27 نهج ابلاغه:

به من خبر رسيده كه مردي از لشكر شام به خانه زني مسلمان و زني غير مسلمان كه در پناه حكومت اسلام بوده وارد شده، و خلخال و دستبند و گردن بند و گوشواره‏هاي آنها را به غارت برده، در حالي كه هيچ وسيله‏اي براي دفاع، جز گريه و التماس كردن، نداشته‏اند. لشكريان شام با غنيمت فراوان رفتند بدون اين كه حتّي يك نفر آنان، زخمي بردارد، و يا قطره خوني از او ريخته شود، اگر براي اين حادثه تلخ، مسلماني از روي تأسّف بميرد، ملامت نخواهد شد، و از نظر من سزاوار است.

علی برای حفظ حرمت زن یهودی این چنین نهیب می زند و این صهیونیست های ملعون با زن مسلمان این چنین رفتار می کنند!

سران بی غیرت عرب هم چنان سر در آخور دارند! گویا علی 1400 سال پیش چنین روزی را می دید.

نمی دانم چه کاری از دستمان بر می آید  ولی می دانم شعار نه غزه نه لبنان این ملعون ها را خوشحال می کند  . می دانم رادیو اسراییل از اینکه عده ای در داخل کشور برایش خوراک رسانه ای درست می کنند خوشحال است .می دانم نباید کاری کنم که این ملعون ها از عملکرد من خوشحال بشوند.

میدانم اگر مسلمانی دلش خون نشود از دیدن این فیلم و بی حرمتی  نسبت به خواهر دینی اش باید در مسلمانی خویش شک کند!